Zaczynam jutro.

W poniedziałek niestety,a może i dobrze ze właśnie poniedziałek.
Bieganie po przychodniach i laboratoriach zaczyna powoli mnie wprowadzać w stan dziwnej euforii ponieważ wychodząc z domu zastanawiam się na kogo i w jakim nastroju dzisiaj się natknę.
Pielęgniarka-pobranie krwi-ostatnio miałam sińca miesiąc dookoła łokcia ,nie mówiąc oczywiście o dyskomforcie czuciowym-jest to kolejne ciekawe określenie lekarskie na ból.
Lekarka -wypisanie leków- jak będzie w marnym nastroju napisze na jedno opakowanie jak dobry,to do połowy stycznia nie będę wysiadywać i zajmować kolejkę "naprawdę" chorym.

Muszę dodać,aby nie wyjść na całkowitą małpę (czasami chodzę w czerwonym) że mam przyjaciół w tej grupie "białych kitli" i są oni normalni,sympatyczni i chętni do pomocy.
Widziałam ich stosunek do pacjentów (mają szczęście-pacjenci oczywiście)

Jutro zdam małą relację i zobaczymy.
Wy jak macie z takim chodzeniem do lekarza?

Asertywność

Asertywność.
Opowiem jak określona została asertywność przez lekarkę,która zareagowała na prośbę pacjentki o zezwolenie na wyjście bez wypisu w dniu wyjścia.

Pani doktor stojąc na łóżkiem pacjentki poinformowała o zasadach jej pracy i kontaktach z pacjentami.
Na początek określenie swojej asertywności w stosunku do zaczepiania jej przez pacjenta na korytarzu szpitalnym.

Cytuję w miarę dokładnie -
-" ja Pani powiem tak,jestem osobą asertywną i moja asertywność polega na tym ze kiedy idę korytarzem i ktoś mi przeszkadza to reaguję tylko wtedy,kiedy koło moich nóg leci głowa czyjaś i przeszkadza mi w chodzeniu to muszę zobaczyć o co się potknę"

Anegdotą to nie jest i były obecne przy tym dwie pacjentki leżące na sali.
Zdumienie nasze przeszło najśmielsze oczekiwania co do opieki szpitalnej i zachowania się lekarki.
Komentować tego nie chcę,ale zapraszam do komentowania wszystkich ,którzy mają ochotę wypowiedzieć się w tej lub podobnej sprawie,która dotyczyła innych.